Urazy trzustki są rzadkim, jednak szczególnie podstępnym następstwem urazów jamy brzusznej. Ich przebieg bywa nieprzewidywalny, a odległe powikłania mogą ujawnić się długo po zakończeniu leczenia ostrej fazy, wykraczając poza klasyczne ramy ostrego zapalenia trzustki. Celem pracy jest przedstawienie złożoności i dynamiki kilkuletniego przebiegu pourazowego uszkodzenia trzustki u młodego mężczyzny, z uwzględnieniem roli możliwego przerwania przewodu Wirsunga oraz uwarunkowań anatomicznych. U 21-letniego mężczyzny po urazie jamy brzusznej doszło do rozwoju ostrego zapalenia trzustki powikłanego nawracającym tworzeniem się zbiorników okołotrzustkowych. Mimo wczesnej interwencji i intensywnego leczenia choroba przyjęła postać przewlekłą, z okresami pozornej stabilizacji oraz gwałtownych zaostrzeń. W czasie kolejnych hospitalizacji wykonywano etapowe zabiegi endoskopowe, obejmujące drenaż przezścienny oraz czasowe protezowanie przewodu trzustkowego. Obraz radiologiczny sugerował przerwanie ciągłości przewodu Wirsunga, a przebieg choroby dodatkowo komplikowało podejrzenie występowania trzustki dwudzielnej. Brak jednoznacznego potwierdzenia tej anomalii istotnie utrudniał trwałe opanowanie stanu klinicznego pacjenta. Przypadek ten pokazuje, że pourazowe uszkodzenie trzustki może prowadzić do rozwoju wieloletniego procesu chorobowego o destrukcyjnym i nawrotowym charakterze. Leczenie etapowe z zastosowaniem najnowszych technik endoskopowych pozwala uchronić chorego przed rozległymi zabiegami operacyjnymi, jednak nie eliminuje konieczności długotrwałej i czujnej obserwacji. Skuteczne postępowanie wymaga udziału doświadczonego zespołu, indywidualizacji terapii oraz leczenia w wyspecjalizowanych ośrodkach.