Odcewnikowe zakażenia układu moczowego stanowią istotny problem zdrowotny, szczególnie w szpitalach i na oddziałach intensywnej terapii. Pomimo wdrażania działań profilaktycznych i edukacyjnych, ich częstość pozostaje wysoka, co wiąże się m.in. z długotrwałym cewnikowaniem, osłabieniem układu odpornościowego oraz współistniejącymi chorobami. Objawy odcewnikowych zakażeń układu moczowego mogą być zróżnicowane i obejmować gorączkę, dyzurię, krwiomocz oraz dyskomfort czy ucisk w podbrzuszu. Do głównych patogenów odpowiedzialnych za te zakażenia należą Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae oraz Candida albicans. Pacjenci cewnikowani na oddziałach intensywnej terapii są obarczeni zwiększonym ryzykiem rozwoju tych zakażeń, co prowadzi do wyższej zachorowalności, śmiertelności oraz wydłużonego czasu hospitalizacji. Wczesna diagnostyka i odpowiednie leczenie mają kluczowe znaczenie w zapobieganiu powikłaniom związanym z nieleczonymi zakażeniami układu moczowego.