Agoniści receptora glukagonopodobnego peptydu 1 (analogi GLP-1) oraz tirzepatyd są lekami zarejestrowanymi do leczenia cukrzycy typu 2 i otyłości. Oprócz wpływu na regulację zaburzeń metabolicznych, wykazują również działanie na mikrośrodowisko guza, nasilają apoptozę, zmniejszają sygnalizację prozapalną i ograniczają zdolność komórek nowotworowych do tworzenia przerzutów. Głównym celem niniejszej pracy jest ocena potencjalnych korzyści wynikających z dołączenia leków inkretynowych do terapii nowotworów ginekologicznych, w szczególności endometrium, jajnika oraz szyjki macicy. W nowotworach endometrium analogi GLP-1 oraz tirzepatyd indukują apoptozę, odwracają lekooporność na chemioterapię, wzmacniają sygnalizację receptora progesteronowego oraz działają synergistycznie z terapiami hormonalnymi. W leczeniu nowotworów jajnika analogi GLP-1 hamują szlaki sprzyjające progresji nowotworu, zmniejszają stan zapalny oraz ograniczają powstawanie przerzutów nowotworowych. U pacjentek z rakiem szyjki macicy, szczególnie ze współistniejącą cukrzycą typu 2, analogi GLP-1 wykazują działanie ochronne poprzez redukcję stanu zapalnego i normalizację glikemii, której podwyższony poziom sprzyja rozwojowi nowotworów. Analogi GLP-1 oraz tirzepatyd wpływają na wyrównanie zaburzeń metabolicznych i bezpośrednio modulują szlaki sygnałowe odpowiedzialne za proces nowotworzenia. Mechanizmy te mogą stanowić podstawę do opracowania nowych strategii terapeutycznych w ginekologii onkologicznej, łączących kontrolę metaboliczną z działaniem przeciwnowotworowym.