W ostatnich latach coraz częściej obserwuje się występowanie izolowanego nadciśnienia skurczowego (ISH) wśród młodych dorosłych, szczególnie szczupłych mężczyzn. Zjawisko to, tradycyjnie kojarzone z podeszłym wiekiem i sztywnością tętnic, jest również częściej diagnozowane u osób poniżej 50. roku życia, co rodzi liczne kontrowersje dotyczące zarówno jego interpretacji klinicznej, jak i leczenia. W przeciwieństwie do starszej populacji, w której ISH stanowi istotny czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, osoby młode często prezentują tzw. „pseudo-ISH” – postać nadciśnienia skurczowego wynikającą z fizjologicznej amplifikacji fali tętna, bez towarzyszących patologicznych zmian w układzie sercowo-naczyniowym. Celem niniejszego przeglądu jest podsumowanie aktualnego stanu wiedzy na temat ISH u młodych dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem jego patofizjologii, narzędzi diagnostycznych (ambulatoryjnego monitorowania ciśnienia tętniczego, domowego monitorowania ciśnienia tętniczego, pomiaru ciśnienia centralnego, prędkości fali tętna), znaczenia rokowniczego oraz podejścia terapeutycznego. Omówiono również aktualne kontrowersje związane z różnicowaniem nadciśnienia skurczowego i rozkurczowego od jego wariantów fizjologicznych, a także wskazano na potrzebę dalszych badań, mających na celu jednoznaczne określenie ryzyka i strategii postępowania w tej populacji pacjentów.