Wprowadzenie: Współczesna chirurgia stomatologiczna koncentruje się na technikach minimalnie inwazyjnych oraz metodach wspomagających procesy gojenia i regeneracji tkanek. Jednym z nowoczesnych podejść jest zastosowanie osocza bogatopłytkowego, które stanowi skoncentrowaną frakcję osocza zawierającą płytki krwi i czynniki wzrostu, takie jak PDGF, TGF-β i VEGF, odpowiedzialne za procesy regeneracyjne i angiogenezę. Osocze bogatopłytkowe znajduje szerokie zastosowanie w chirurgii stomatologicznej, w tym w procedurach takich jak ekstrakcje zębów, zabiegi implantologiczne, leczenie ubytków kostnych oraz regeneracja tkanek miękkich. Dzięki swoim właściwościom proregeneracyjnym i przeciwzapalnym przyczynia się do skrócenia czasu rekonwalescencji, zmniejszenia dolegliwości bólowych oraz poprawy jakości nowo tworzonej tkanki. Materiał i metody: W badaniu przeprowadzono systematyczny przegląd literatury dostępnej w bazie PubMed, analizując publikacje dotyczące zastosowania osocza bogatopłytkowego w chirurgii stomatologicznej. Wnioski: Osocze bogatopłytkowe jest obiecującym narzędziem wspomagającym regenerację tkanek w chirurgii stomatologicznej dzięki obecności licznych czynników wzrostu, które odgrywają istotną rolę w angiogenezie, proliferacji komórkowej oraz przebudowie macierzy pozakomórkowej. W przypadku ekstrakcji zębów pomaga w redukcji bólu, obrzęku i ryzyka powikłań, a także przyspiesza regenerację tkanek miękkich. W zabiegach augmentacyjnych wspiera osteogenezę, szczególnie w połączeniu z materiałami kościozastępczymi, jednak zależy to od wielu czynników, takich jak jakość biomateriału i technika chirurgiczna. Wyniki zastosowania osocza bogatopłytkowego w zabiegach podniesienia dna zatoki szczękowej oraz implantologii są umiarkowane, a jego skuteczność w regeneracji tkanek otaczających implanty jest wciąż przedmiotem debat. W periodontologii wspomaga regenerację tkanek miękkich i przyzębia, przyspieszając gojenie ran i odbudowę przyczepu łącznotkankowego. Osocze bogatopłytkowe stanowi wartościowe wsparcie w chirurgii stomatologicznej, ale ze względu na brak jednoznacznych dowodów na skuteczność w regeneracji kostnej, konieczne są dalsze badania kliniczne i standaryzacja metod jego przygotowania i aplikacji.