PL EN
PRACA POGLĄDOWA
Urazy układu moczowego w populacji pediatrycznej
 
Więcej
Ukryj
1
Klinika Chirurgii Dziecięcej i Urologii Dziecięcej CMKP, Polska
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Joanna Katarzyna Samotyjek   

Klinika Chirurgii Dziecięcej i Urologii Dziecięcej CMKP, CMKP, Marymoncka 99/103, 01-813, Warszawa, Polska
Data nadesłania: 29-08-2022
Data ostatniej rewizji: 23-10-2022
Data akceptacji: 24-10-2022
Data publikacji: 30-12-2022
 
LW 2022;100(4):218–221
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Urazem nazywamy każde zadziałanie zewnętrznego czynnika na organizm, które powoduje anatomiczne i czynnościowe zmiany miejscowe i ogólne. Dziecko – ze względu na swoją budowę anatomiczną i inne proporcje ciała – jest mniej odporne na działanie czynników zewnętrznych niż dorosły. Narządy wewnętrzne dziecka są chronione w mniejszym stopniu przez stosunkowo cienką warstwę podskórną i mięśniową. Energia kinetyczna urazu jest znacznie mniej tłumiona i może kumulować się w warstwach głębszych, wywołując obrażenia narządów wewnętrznych. Najczęstsze są urazy tępe – stanowią one 87% przypadków, a 40% z nich to urazy komunikacyjne. Urazy komunikacyjne należą do najgroźniejszych, gdyż często są urazami wielonarządowymi, obejmującymi narządy wewnętrzne, złamania kości, urazy głowy czy układu oddechowego. Do najczęstszych urazów u hospitalizowanych dzieci zaliczamy urazy czaszkowo-mózgowe (ok. 70%) oraz urazy kostno-stawowe (ok. 20%). Urazy układu moczowego są przyczyną hospitalizacji tylko u ok. 3% pacjentów pourazowych. Urazy nerek, moczowodów czy pęcherza współistnieją zwykle z urazami jamy brzusznej i miednicy. Do najczęstszych uszkodzeń układu moczowego możemy zaliczyć: urazy nerek (ponad 50% przypadków), urazy moczowodów (1-3%), urazy pęcherza i cewki moczowej (ok. 10%). Ze względu na różnice anatomiczne urazy cewki moczowej zwykle dotyczą pacjentów płci męskiej.
eISSN:1509-5754
ISSN:0024-0745