PL EN
PRACA POGLĄDOWA
Praktyczne wskazówki dotyczące odżywiania w chorobach układu oddechowego. Część II. Otyłość
 
Więcej
Ukryj
1
Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny; kierownik: prof. dr hab. med. Katarzyna Życińska
Data nadesłania: 13-06-2018
Data publikacji: 17-09-2018
 
LW 2018;96(4):363–368
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Zadaniem lekarzy jest kompleksowa opieka nad chorymi – nie tylko leczenie chorób przewlekłych, lecz również zmniejszanie obciążenia spowodowanego czynnikami ryzyka rozwoju kolejnych chorób i przedwczesnego zgonu. Jednym z nich są zaburzenia odżywiania. W przewlekłych chorobach układu oddechowego przeważa niedożywienie, ale w niekt rych przypadkach stwierdzić można współistniejącą otyłość. Dotyczy to zwłaszcza chorych na obturacyjny bezdech podczas snu (OBPS). Niektóre fenotypy POChP (blue bloaters) charakteryzują się otyłością. Stwierdzono również związek pomiędzy otyłością a astmą u dzieci, silny zwłaszcza u chłopców. U chorych na przewlekłe choroby układu oddechowego konieczna jest zatem ocena stanu odżywienia. U osób otyłych należy rozważyć potrzebę diagnostyki w kierunku OBPS. W diagnostyce otyłości pomocne są proste pomiary, takie jak wskaźnik masy ciała, jak również obwód talii i szyi, które powinny być rutynowo wykonywane u wszystkich chorych. Rozpoznanie nadwagi lub otyłości jest wskazaniem do kompleksowego leczenia opartego na diecie, zmianie nieprawidłowych nawyków żywieniowych, systematycznej aktywności fizycznej, wsparciu psychologicznym, a w szczególnie ciężkich przypadkach farmakoterapii i chirurgii bariatrycznej.
KONFLIKT INTERESÓW
Nie zgłoszono sprzeczności interesów.
eISSN:1509-5754
ISSN:0024-0745